ایالات متحده دارایی های نفتی ونزوئلا را در حالی که برای استقلال انرژی تلاش می کند مصادره می کند – زندگی سبزتر، دنیای سبزتر

نویسنده آندرس لورنزن

عملیات نظامی جنجالی ایالات متحده در ونزوئلا توسط دولت ایالات متحده به عنوان جنگ علیه مواد مخدر، پاسخ امنیت ملی و ماموریتی برای بازگرداندن دموکراسی معرفی شده است. اما سرعتی که دولت ترامپ با آن شروع به کنترل دارایی‌های نفتی کرده است، بیش از آنکه پاسخ دهد، پرسش‌هایی را ایجاد می‌کند: آیا این موضوع کمتر در مورد حاکمیت و بیشتر در مورد تسلط انرژی است؟

دولت آمریکا دیروز اعلام کرد که کنترل بین ۳۵ تا ۵۰ میلیون بشکه نفت خام را به دست گرفته است و مدعی شد با دلسی رودریگز، رئیس جمهور جدید ونزوئلا که این هفته سوگند یاد کرد، توافقی حاصل شده است.

با ارزش تولید روزانه کمی کمتر از ۱ میلیون بشکه در روز، این حدود عرضه ۱ تا ۲ ماهه نفت در سطح تولید فعلی است. با قیمت فعلی نفت، این ارزش حدود ۲٫۴ میلیارد دلار است.

دیروز نیز آمریکا دو نفتکش مرتبط با ونزوئلا را توقیف کرد که یکی از آنها با پرچم روسیه بود. این امر واکنش خشمگینانه روس ها را برانگیخت و آنها آمریکا را به نقض قوانین بین المللی متهم کردند.

دولت آمریکا: هیچ نفتی نمی تواند ونزوئلا را ترک کند

مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، این مصادره را بر اساس تحریم هایی که آنها علیه این کشور آمریکای جنوبی وضع کرده اند توضیح داد، به این معنی که نفت نمی تواند از کشور خارج شود.

علاوه بر این، دولت گفت که به کنترل تمام فروش تولید نفت آینده ونزوئلا ادامه خواهد داد.

کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا در اقدامی غیرمعمول و بی‌سابقه و ادعاهایی که مورد بررسی قرار می‌گیرد، گفت که آمریکا پرداخت نفت را که به گفته او در بازار بین‌المللی نفت معامله می‌شود، تضمین می‌کند و درآمد حاصل از آن را به مردم ونزوئلا می‌دهد.

آیا این در واقع تسلط بر منابع است؟

مفسران با خواندن بین خطوط گفته‌های وزرای کابینه ترامپ حدس می‌زنند که آیا این بازتاب هدف شوم‌تری برای به دست گرفتن کنترل ذخایر نفتی و دارایی‌های ونزوئلا برای آسیب رساندن به کشورهایی است که متحد محسوب نمی‌شوند. این استدلال را تایید می کند که اهرم و کنترل ممکن است مهمتر از خود مقادیر نفت خام باشد.

همانطور که دولت ترامپ اعلام کرده است، تنها در صورتی به ونزوئلا اجازه می‌دهند که نفت خام خود را بفروشد که به نفع آمریکا باشد. به عبارت دیگر، ایالات متحده کنترل خواهد کرد که ونزوئلا با چه کسی تجارت کند.

معاون رئیس جمهور جی.

تحلیلگران و مفسران حدس می‌زنند که در نتیجه جنگ تجاری بین آمریکا و چین، با توجه به اینکه چین بزرگترین واردکننده نفت خام از ونزوئلا است، آیا در واقع ترامپ از ونزوئلا برای وارد کردن خسارت اقتصادی به چین استفاده می‌کند؟

ونزوئلا چقدر نفت خام تولید می کند؟

در واقع، ونزوئلا، اگرچه مورد مناقشه برخی است، اما ادعا می کند که بزرگترین ذخایر نفت در جهان را دارد، نمودار بالا را ببینید.

اما از آنجایی که تولید روزانه نفت خام در دهه ۱۹۸۰ به اوج خود در حدود ۳ میلیون بشکه در روز رسید، از آن زمان به سرعت در حال کاهش بوده است و طبق آخرین داده های موجود، تا نوامبر ۲۰۲۵، این کشور تنها ۹۵۲۰۰۰ بشکه در روز (بشکه در روز) تولید می کرد. از این تعداد، تقریباً همه با ۷۷۸ هزار بشکه در روز به چین صادر شد.

واقعاً نفت خام ونزوئلا چقدر برای چین اهمیت دارد؟

با این حال، با توجه به اینکه چین با حدود ۱۳٫۴ میلیون بشکه نفت خام در جهان بزرگترین واردکننده نفت خام در جهان است، واردات ونزوئلا تنها یک نقطه ضعف در این زمینه است و بعید است که از نظر اقتصادی به چین آسیب جدی وارد کند.

در حالی که ممکن است با توجه به ملی شدن صنعت نفت در سال ۱۹۸۰، مدت کوتاهی پس از اینکه تولید آنها در دولت هوگو چاوز به اوج خود رسید، توافق ویژه ای با کاهش قیمت ها از دولت کمونیستی ونزوئلا دریافت کرده باشند، چین ممکن است به سادگی عرضه را از بزرگترین واردکنندگان نفت خود در خاورمیانه یا متحدش روسیه افزایش دهد.

در حالی که اقتصادهای غربی منقبض شده و واردات گاز و همچنین نفت خام از روسیه را کاهش داده اند، چین هیچ مشکلی برای واردات از روسیه ندارد.

بنابراین، کمتر به این موضوع می‌پردازیم که چین چند بشکه از دست می‌دهد و بیشتر درباره تمایل دولت ایالات متحده برای ممانعت از جریان انرژی برای اهرم ژئوپلیتیکی است.

چین به سرعت تقاضای نفت را کاهش می دهد

علاوه بر این، چین به خودی خود یک تولید کننده عمده نفت است و در سال های اخیر در حال افزایش تولید بوده است و پیشرفت قابل توجهی در کاهش تقاضای نفت از طریق برق رسانی – به ویژه در نتیجه پذیرش سریع تحرک الکتریکی داشته است. در اوایل سال ۲۰۲۶، سازنده خودروهای الکتریکی (EV) چینی BYD حتی از تسلا پیشی گرفت و به عنوان بزرگترین شرکت خودروهای برقی در جهان تبدیل شد.

در نتیجه، قابل قبول است که بپرسیم آیا واقعاً برای چین مهم است که عرضه نفت ونزوئلا قطع شود؟

وعده های دولت آمریکا چقدر معتبر است؟

اگرچه دولت ایالات متحده گفته است که قصد دارد درآمد نفتی را به مردم ونزوئلا بدهد، اما هنوز هیچ مدرکی وجود ندارد و دولت اطلاعاتی در مورد این روند یا اینکه آیا خود را کاهش خواهد داد یا خیر به اشتراک گذاشته است.

آیا شرکت های نفتی آمریکا در ونزوئلا سرمایه گذاری خواهند کرد؟

ترامپ گفت شرکت های نفتی آمریکا در ونزوئلا سرمایه گذاری خواهند کرد و تولید خود را افزایش خواهند داد. اگرچه کارشناسان نسبت به این امر هشدار داده و آن را بعید دانستند و به مقایسه با عملیات نظامی ایالات متحده در عراق و لیبی و اینکه چقدر طول می کشد تا تولید نفت افزایش یابد اشاره کردند. به طور واضح تر، هیچ یک از شرکت های نفتی ایالات متحده هنوز بیانیه ای عمومی مبنی بر سرمایه گذاری در ونزوئلا صادر نکرده اند.

آیا قیمت نفت سرمایه گذاری در نفت ونزوئلا را امکان پذیر می کند؟

مشکل دیگر این است که در حال حاضر نگرانی هایی در مورد عرضه بیش از حد نفت وجود دارد، با فشار بر کارتل نفتی غیرغربی اوپک برای کاهش تقاضا.

اگر تولید افزایش یابد، قیمت نفت کاهش می‌یابد و برای متقاعد کردن شرکت‌های نفتی برای سرمایه‌گذاری در ونزوئلا، تحلیلگران نفتی می‌گویند که قیمت نفت باید بسیار بالاتر از امروز باشد و بسیار نزدیک‌تر به مرز ۱۰۰ دلار باشد.

امروز، شاخص های جهانی نفت خام، وست تگزاس اینترمدیت (WTI) و نفت برنت، به ترتیب حدود ۵۶ دلار در هر بشکه (ببل) و ۶۰ دلار در هر بشکه معامله می شوند.

آیا شهوت آمریکا به نفت ونزوئلا دلیل واقعی تهاجم است؟

نکته جالب دیگری که ارزش بررسی دارد و دلیل اینکه چرا ایالات متحده به ذخایر نفتی ونزوئلا علاقه زیادی دارد این است که متناسب با نوع نفت مورد نیاز این کشور است.

چرا پالایشگاه های آمریکا نمی توانند از نفت خام آمریکا استفاده کنند؟

اگرچه ایالات متحده به عنوان بزرگترین تولید کننده نفت جهان از چین پیشی گرفته است، اما بیشتر نفتی که آنها تولید می کنند نفت سبک است و اکثر پالایشگاه های ایالات متحده برای فرآوری نفت سنگین طراحی شده اند، به این معنی که آنها باید مقدار قابل توجهی از نفت خود را صادر کنند تا به جای دیگر فرآوری شود.

اما نفت ونزوئلا نفت خام سنگینی است که برای پالایشگاه های آمریکایی مناسب است و آمریکا را به استقلال انرژی نزدیک تر می کند.

با نگاهی به این دریچه، نفت خام سنگین ونزوئلا تصادفی نیست، بلکه از نظر استراتژیک مناسب است.

آیا اقدامات آمریکا قانونی است؟

تصویر پیچیده است و ما هنوز از میزان کامل دخالت ایالات متحده در صنعت نفت ونزوئلا یا اینکه آیا به دست آوردن کنترل نفت ونزوئلا هدف اصلی عملیات نظامی بوده است، نمی دانیم. برخی از کارشناسان حقوق بین الملل استدلال می کنند که برکناری اجباری نیکلاس مادورو ممکن است یک سلب غیرقانونی از آزادی تحت قوانین بین المللی باشد، در حالی که برخی دیگر بر این تمرکز دارند که آیا این عملیات خود منشور سازمان ملل در مورد استفاده از زور را نقض می کند یا خیر.

چرا نفت ونزوئلا بر بحث پس از مداخله آمریکا حاکم است؟

با این حال، بسیاری از مفسران و ناظران سیاسی این موضوع را گویای این موضوع دانسته‌اند که از زمان ورود به کشور، بسیاری از لفاظی‌های کاخ سفید حول محور کنترل نفت بوده است، با مضامین جنگ که مواد مخدر، امنیت ملی و دموکراسی تقریباً به طرز جادویی یک شبه ناپدید می‌شوند.

حتی برای این نکات، پرونده حقوقی خود عملیات نظامی توسط مفسران و کارشناسان حقوقی ضعیف معرفی شد

اگر مشخص شود که هدف اصلی از ورود به ونزوئلا کنترل منابع نفتی ونزوئلا بوده است زیرا این کشور به آن نیاز دارد، بحث حقوقی دیدگاهی کاملاً متفاوت خواهد داشت و مورد اعتراض حقوقدانان قرار خواهد گرفت.

آیا گرینلند بعدی است؟

اکنون همه نگاه ها به قلمرو دانمارک گرینلند است که دولت ایالات متحده بارها گفته است که ایالات متحده باید مالکیت و کنترل آن برای امنیت ملی داشته باشد.

البته، آنها همچنین دارای چندین منبع نفتی و همچنین مواد معدنی حیاتی کمیاب هستند که ایالات متحده در درجه اول به چین متکی است. سال گذشته، چین به طور موقت صادرات خاک های کمیاب را به عنوان یک سلاح اقتصادی به دلیل تشدید جنگ تجاری چین و آمریکا بین دو اقتصاد بزرگ جهان متوقف کرد.

از این منظر، ونزوئلا ممکن است یک مورد مجزا نباشد، بلکه بخشی از دکترین گسترده‌تر امنیت منابع باشد.

آندرس لورنزن بنیانگذار و سردبیر زندگی سبزتر، دنیای سبزتر است.