همزمانی و شفا از طریق داستان سرایی مبتنی بر طبیعت؟ آیا ممکن است روز گذشته اتفاق افتاد – یک جلسه کافی شاپ بین سه زن بزرگ – یک ماساژدرمانگر/ استاد ریکی/ دولای مرگ، یک هماهنگ کننده داوطلب در یک آسایشگاه دوستدار طبیعت، و یک مشاور مدیریت تغییر در راه حل های مبتنی بر طبیعت (NbS) که نگران سیاره ای در محاصره است، همه علاقه مند به اکوتراپی ها و اختلالات سلامت کامل برای طبیعت. ما شروع کردیم به گفتن داستان هایی در مورد عشق خود به دنیای طبیعی، به اشتراک گذاشتن حکایت هایی از تجربیات حرفه ای و شخصی، خندیدن زیاد. متوجه شدیم که نقاط مشترک زیادی داریم. داستان ها به هم نزدیک شدند. قلب ها به هم وصل شدند چه اتفاقی افتاد
چیزی: پیشگامانه. انتقال روح. انرژی زا. التیامبخش. همه ما آن را احساس کردیم.
فقط از Flipping.
تصورات شعله ور شدند، سرمایه گذاری های مشترک کاوش شدند، احساسات از دست دادن و ترس ظاهر شدند و با افزایش انرژی های هم آفرینی و امید مورد احترام قرار گرفتند. ما با هم شفا و انعطافپذیری یافتیم، داستانهای خود را بافته و زمینههای مشترکی را پیدا کردیم، زیرا استراتژیهایی را برای تمرین و انعطافپذیری پایدار و غوطهور در طبیعت برای خود و کسانی که به آنها خدمت میکنیم و دوستشان داریم ایجاد کردیم. انرژی قابل لمس بود، ما را در مرکز قرار می داد و هدف ما را پایه گذاری می کرد و ماموریت ما را هدایت می کرد.
همزمانی روایی یا “کف بینی،به قول رابرت ماسهنر در هم تنیدن صور فلکی معنا از تجربیات یا رویدادهای همزمان است. این توجه است که لحظه های زندگی در کنار هم قرار می گیرند. مونیکا کوسترا، جامعه شناس مدیریت لهستانی، ایده کلاژ روایی را به عنوان یک روش تحقیق در سال ۲۰۰۶ معرفی کرد.منبعکلاژ روایی از داستانهای تخیلی استفاده میکند که در آنها تخیل نقش اصلی را ایفا میکند تا جنبههای کلیدی دانش را که معمولاً در گفتمان واقعی در دسترس نیست، مانند عاشق شدن، احساس بخشش، یا ثبت تجربه طلوع ماه کامل در افق بر فراز یک دریای درخشان، بازی میکند. کلاژ روایی به ویژه برای ایجاد مشترک پارادایم ها یا شیوه هایی که هنوز وجود ندارند، به عبارت دیگر برای تسریع راه حل های تصوری مفید است.
شیفت. اگر طبیعت داستان هایی را که برای معنا و شفا بافته شده اند تعریف کند، چگونه به نظر می رسد؟ چه می شود اگر از روایت های خود طبیعت یاد بگیریم که چگونه راه حل های تخیلی برای درمان بیماری های سیاره ای ایجاد کنیم؟ میتوانیم آن را «ترک» بنامیم، یک کلاژ روایی مبتنی بر طبیعت که با وساطت بدن خود طبیعت، اپتیکها، عطرها، بافتها، مزهها و صداهای آن بافته شده است.
چگونه می توان چنین فرآیندی را طی کرد؟
اول، ما بر یک موضوع مرتبط با طبیعت تمرکز می کنیم که توجه جمعی ما را به خود جلب می کند. این می تواند طلوع خورشید عالی یا ماه کامل، نسیم دریا، آواز جغد یا فریاد گرگ، مزارع پادشاه یا درختان کاج باشد. یا ممکن است عواقب یک آتش سوزی یا طوفان و بهبودی از آن ضربه باشد. این میتواند تغییرات فصلی و مهارتهای مقابلهای باشد که طبیعت باید تغییرات را هدایت کند و سیستمهای ارتباطی قوی برای حفظ ارتباط برقرار کند. این می تواند زوال اکوسیستم، گرم شدن زمین، تنوع زیستی و از دست دادن زیستگاه، یا تمایل طبیعت به حفظ انرژی و مدیریت پایدار زباله، یا زیبایی، جذابیت و انعطاف ناپذیر طبیعت باشد.
سپس ما گوش کن در حالی که طبیعت داستان می گوید کجا و چگونه ما اسیر آشکار شدن دراماتیک طبیعت هستیم؟ سحر و غروب می توانند ساعات داستانی قدرتمندی باشند. توجه: تغییرات فصلی، رویدادهای طبیعی «عادی» و خارقالعاده، گونهها یا پدیدههای متنوعی که ما را تحت تأثیر قرار میدهند، یا سیستمهای آبوهوای شدید، از بین رفتن زیستگاههای رایج یا تخریب محیطزیست ناشی از ضایعات انسانی، بیش از حد، بیتوجهی یا تخریب، همراه با اقدامات حفاظتی و تفریحی طبیعی تحت هدایت انسان که به دنبال التیام زخمهای مربوط به زمین هستند، هستند. اگر از طریق Shinrin-Yoku (حمام کردن جنگل)، صدادرمانی طبیعی، عکاسی از طبیعت، هنر، شعر، موسیقی یا سایر شیوههای غنی از طبیعت، آگاهی کامل حسی را در طبیعت تمرین کنیم، به ما کمک میکند تا با ریتم، ریتم و عطف طبیعت هماهنگ شویم. توجه کنید که داستانهای طبیعت چگونه بر ما تأثیر میگذارند – نه فقط از نظر فکری، بلکه از نظر اجتماعی، عاطفی و معنوی.
سپس صورت فلکی داستان ها را مرتب یا پیکربندی می کنیم. تصاویر قدرتمند، طنینها و هم افزاییهایی که در داستانهای طبیعت طنینانداز میشوند چیست؟ چه چیزی در اطراف ما آرام زندگی می کند، یا فریاد می زند، یا در اندوه گریه می کند، یا به دنبال همنشینی است، یا شادی می کند و بازی می کند؟ چه انرژی های طبیعت در مناطق زیستی خاص، سازندهای زمین شناسی، اجسام اقیانوسی و ساحلی، جنگل ها و تالاب ها، دشت ها و دشت ها، مناطق شهری، فضاهای سبز و جزایر گرما، دشت های ساحلی و دره های کوهستانی مورد تاکید قرار می گیرند؟ کدام رنگ ها ناپدید می شوند و کدام ها در لایه های نقشه برداری GIS ما ظاهر می شوند و چرا؟ چه تصاویر، بافتها، صداها (یا فقدان آنها)، رایحهها (یا بوهای مضر) یا طعمها (یا سموم) واقعاً ما را وادار میکنند که درگیر بمانیم، نگاه نکنیم یا نادیده بگیریم؟ چه چیزی ما را در سطح عمیق درگیر می کند؟ کجا یک همگامی، یک انرژی مشترک را احساس می کنیم؟
در نهایت، ما با مرتبسازی – “Flickering through” – و ایجاد داستانی از بزرگتر “ما” ترکیب میکنیم. Humanity، به عنوان متصدی مورد اعتماد کلاژ روایی طبیعت، برای ساختن تفسیر و بازگویی مشترک داستانی با طبیعت به عنوان نویسنده اصلی کار می کند. این یک کلاژ روایی مشارکتی است که به یکپارچگی داستانهای طبیعت و درک ما از ارتباط و اهمیت آنها – نه تنها در رابطه با دغدغههای انسان – بلکه به رفاه و شفای طبیعت در ذهن و قلب احترام میگذارد.
«ترک» میتواند روشی قدرتمند برای جستجوی معنا و حقیقت در بقایای زوال، نابودی و از دست دادنی باشد که در جهان طبیعی عمل میکند. همچنین ممکن است جوانه زدن روح آینده زیست کره زنده باشد – داستان Anima Mundi، بزرگتر “ما” – که می تواند شفا و تمامیت ناهماهنگی سیاره ای را به همراه داشته باشد.
هههه گوش کن چه داستان هایی پیش میاد؟ بیایید نگاهی بیندازیم و متوجه شویم.
