شاید جای تعجب نداشت که بازی بین تیم های چهارم و ششم لیگ برتر یک آتش بازی مطلق را به نمایش گذاشت. شاید بورنموث و کریستال پالاس دو تیم واقعا خوب و مهمتر از آن برای اهداف زمین خنثی، واقعاً سرگرم کننده باشند، و بازی آنها در پارک سلهرست در روز شنبه فقط یک درگیری عالی در یک زمان عالی بود. به هر دلیلی، بازی کلاسیک ۳-۳ بهترین بازی این فصل جوان بود – و بله، همه دعواهای لحظه آخری لیورپول، از جمله دو بازی مقابل همان تیمها را در نظر میگیرم – و نگاهی هیجانانگیز به جدول میانی بالای انگلیس، جایی که همه در آن سخت هستند و هیچ برتری ایمن نیست.
برای حدود نیم ساعت، بورنموث با برتری ۲-۰ احتمالا احساس امنیت می کرد. گیلاس های میهمان برای من سرگرم کننده ترین تیمی بودند که در این فصل تماشا کردم، ترکیبی عالی از استعداد هجومی و استحکام دفاعی که اگرچه بی عیب و نقص نبود (باخت ۲-۰ مقابل برنتفورد زشت به نظر می رسید و تساوی ۰-۰ با نیوکاسل مرا به خواب می برد)، اما تا اینجای کار لذت و امتیاز زیادی را به همراه داشته است.
در ترکیب خوب مربی آندونی ایراولا، بورنموث در روز شنبه در مالکیت توپ جذابی بود و از خط جلوی خود به خوبی استفاده کرد و سپس الی جونیور کروپی را برای یک گل نیمه اول شکست داد. گل اول واقعاً استاندارد بود و چندان روان نبود، اما سه گل از آن چهار گل جلو را به نمایش گذاشت. پس از ارسال سانتری از کرنر جاستین کلایورت، آنتوان سمنهو توپ را به سمت تیرک دروازه فرستاد و اگرچه آن ضربه سر میتوانست دروازه را به ثمر برساند، اما کروپی بدون کلاه شکی نداشت زیرا او از فاصله خالی با سر به داخل دروازه اشاره کرد تا بورنموث در دقیقه هفتم به برتری برسد.
گل دوم در دقیقه ۳۸ نمایش بهتری از مهارت های سمنیو و بازی سریع بورنموث در ضدحمله بود. پس از اینکه گیلاس ها توپ را از نیمه خود خارج کردند، دو پاس سریع باعث شد بازیکن ملی غنا در یک بازی ۱-v-1 در جناح، جایی که او جت ها را روشن کرد تا کریس ریچاردز را شکست دهد. سمنهو سپس سعی کرد یک سانتر را به مارکوس تاورنیه در سمت راست محوطه جریمه بفرستد و در حالی که مارک گوهی میتوانست آن توپ را نیمه تمام کند، فاصله مستقیماً به سمت کروپی افتاد. مهاجم فرانسوی روی شوت پای راست خود به اندازه کافی قدرت داشت تا دروازه بان دین هندرسون را به سمت دروازه بان هدایت کند که لمس شد اما نتوانست آن را مهار کند:
با این حال، من پیشبینی میکردم که این برتری پایدار نخواهد بود و اکنون زمان تمجید از پالاس است. ایگلز به اندازه بورنموث اکتان بالایی ندارد – قبل از بازی شنبه بورنموث ۱۱ گل به ۹ گل پالاس زده بود – اما آنها به همان اندازه قادرند جعبه ابزار خود را باز کنند تا به بازگشت بازگردند. وجود ژان فیلیپ ماته در نوک نیزه هجومی کمک می کند، و در نیمه دوم این بازیکن فرانسوی که اولین بازی ملی خود را با تیم ملی انجام داد، سلهرست پارک را به زمین بازی شخصی خود تبدیل کرد. در دقیقه ۶۴، حرکت طولانی پالاس با قدرت خود ماتتا به اوج رسید و بافود دیاکیته را مهار کرد تا توپ را به اسماعیلا سار بگذارد، او سپس متوجه شد که دانیل مونوز در حال دویدن از کنار خط است. مونوز سپس توپ را به جلوی دروازه ارسال کرد، جایی که ماتتا حرکت کرد تا دروازه پالاس را بکشد و به تیم میزبان امیدوار شود:
پنج دقیقه بعد، یک حرکت طولانی دیگر پالاس – پس از دویدن فوقالعاده سمنهو توسط دفاع کاخ خارج شد – مونوز را در نقطهای مشابه گل اول دید. این بازیکن کلمبیایی یک پاس کوتاه دیگر ارسال کرد و اگرچه توپ از کنار دروازه عبور کرد، اما ماتتا دوباره در جای درست قرار گرفت، این بار در تیرک عقب برای یک ضربه کشویی. درست است، ۲-۲:
خوبی دو تیم با اعتماد به نفس بالا این است که ۲۰ دقیقه پایانی بازی کاملاً بدون گل مساوی شد. هر دو طرف بارها و بارها فشار می آوردند و به چیزی نزدیک می شدند که احساس می کرد یک برنده است. در نهایت بورنموث از بن بست خارج شد. در دقیقه ۸۹، بورنموث قبل از به ثمر رساندن تصویر آینه ای از دو گل پالاس، زمین را غوطه ور کرد. بن دواک تاورنیر را دید که به سمت خط تماس میدوید، او را با یک پاس عالی پیدا کرد و سپس تاورنیر توپ را به سمت پایین به رایان کریستی رساند، و او توپ را در حالی که یک مدافع بالای سرش بود به تور زد.
این هدف یک برنده مناسب را رقم می زد، اما این دو تیم هنوز به نتیجه نرسیده بودند. به لطف هشت دقیقه زمان توقف، پالاس زمان کافی برای تولید یک سوم خود داشت. در دقیقه ۹۵، دایچی کامادا یک کرنر به داخل محوطه جریمه زد، اما اگر دیاکیته گوهی را با تکلی که یادآور نوع دیگری از فوتبال است، به پالاس امتیاز بدهد، یک امتیاز متفاوت بود. شما هرگز نمی خواهید چنین بازی ای به تصمیم داور ختم شود، اما پس از بررسی VAR، فکر می کنم همه با دادن پنالتی دیرهنگام به پالاس کار درستی انجام دادند. چه کسی جز ماتتا می تواند وارد عمل شود و همه چیز را به هم گره بزند؟ مرد فرانسوی دقیقاً این کار را انجام داد و جورجه پتروویچ را با پایانی آهسته و دقیق به راه اشتباه فرستاد تا یک بار دیگر شرایط را به تساوی برساند و هت تریک خود را تکمیل کند:
ماتتا من همچنان در اخگرهای در حال مرگ مسابقه اشتباه کرد. سار مهاجم خود را کاملاً باز جلوی دروازه پیدا کرد و سه امتیاز کامل را دید، اما ماتتا با تنها توپ اشتباه خود در کل بازی از او گذشت (۱:۳۹ در این ویدیو). او ممکن است احساس کند که یک فرصت طلایی را در اینجا از دست داده است، اما متتا و پالاس به طور کلی پس از دو بازگشت در یک بازی باید احساس قدرت کنند. بورنموث، به نوبه خود، ممکن است از پنالتی دیرهنگام احساس ناراحتی کند، اما نشان داد که می تواند تا حدی سقوط کند و همچنان با شرایط خود مبارزه کند.
این فقط یک بازی عالی از هر دو تیم بود، و در آخر هفته ای که اوج داشت (ارلینگ هالند! استون ویلا به مسیر برگشت! یونایتد در نهایت دو بازی متوالی را تحت هدایت روبن آموریم برد!) و پایین ترین (لیورپول … تاتنهام … ناتینگهام فارست …)، بورنموث و کریستال پالاس نمایش را دزدیدند. پس از تعطیلات بینالمللی، این نمونه عالی از نوع بازیهایی بود که لیگ برتر به بهترین شکل انجام میدهد: دو تیمی که ممکن است به اندازه باشگاههای خیمه شب بازیای که هر لیگی در دنیا دوست دارد از تیمهای دسته دوم خود ببیند، خبر داده یا ثروتمند نیستند. من می دانم که برای اولین بار به بازی برگشت در دین کورت در ماه می پرچ خواهم کرد. تنها ناامیدی من این است که باید اینقدر منتظر بمانیم تا گیلاس و عقاب دوباره روی پای خود بایستند.
