سر الکس فرگوسن در زندگینامه پرفروش خود، مدیریت زندگی من، احساسات خود را در مورد سفر به جاده الند منعکس کرد.
او گفت: «اوباش همیشه این تصور را به ما میدهد که یک لینچ برای ما خیلی خوب است.
پس از یک پیروزی معمولی سخت در جام اتحادیه در سال ۲۰۱۱، فرگوسن نیز این مشاهده را ارائه کرد.
او افزود: من همیشه گفته ام که بازی بین لیورپول و منچستریونایتد از بسیاری جهات وحشیانه است.
اما هرگز به سطح لیدز یونایتد نمی رسد.
لیدز قبلاً در ماه دسامبر میزبان برخی از رقبای تاریخی بوده است و چلسی را با نتیجه ۳-۱ در خانه شکست داد و یک مبارزه حماسی را برای گرفتن یک امتیاز در تساوی ۳-۳ مقابل لیورپول انجام داد.
اما دیدار منچستریونایتد چیز دیگری است.
گری ادواردز از طرفداران مادام العمر لیدز می گوید: «من یک شرکت تزئینی دارم و برای ۴۰ سال شعار داشتیم که از رنگ قرمز استفاده نخواهیم کرد.
“ما به صورت رایگان روی قرمز نقاشی می کنیم. امروز هم ادامه دارد. روی تمام کارت ویزیت ها و سربرگ ها وجود دارد.”
ریشههای واقعی این رقابت دشوار است.
بسیاری بر این باورند که قدمت آن به جنگهای رز در قرن پانزدهم بازمیگردد، اگرچه این احتمالاً سادهسازی بیش از حد است، با توجه به اینکه دوک نشین و دوک نشین خانههای یورک و لنکستر ارتباط چندانی با خود شهرها ندارند و دوک نشین لنکستر دارای زمین و دفاتر در یورکشایر است.
برخی دیگر بر این باورند که این رقابت به انقلاب صنعتی بازمیگردد، که حداقل تا حدی با ظهور فوتبال به عنوان یک ورزش سازمانیافته مصادف شد – حتی اگر هیچ یک از باشگاهها، در اصل لیدز سیتی و نیوتن هیث، یا نام فعلیشان، تا پس از جنگ جهانی دوم شهرت واقعی پیدا نکردند.
شاید احترام دهه ۱۹۵۰ و پس از آن نسبت به بیبزهای بازبی در مقایسه با منفی بودن خدمه دان ریوی در دهه های ۱۹۶۰ و ۷۰ یک عامل باشد.
دانستن اینکه بازیکنان کلیدی – جانی گیلز، گوردون استراکان، جو جردن، گوردون مک کوئین، دنیس اروین و اریک کانتونا از جمله آنها – یک باشگاه را ترک کرده اند تا جزئی از موفقیت باشگاه دیگر شوند، دیگری است. همچنین، نزدیکی تیم های با بهترین پشتیبانی از دو شهر بزرگ در دو شهرستان همسایه، که از نظر جغرافیایی توسط پنین جدا شده اند.
به هر حال، رقابت واقعی است و با وجود شروع اولیه در ساعت ۱۲:۳۰ به وقت گرینویچ، الند رود مطمئناً یک دیگ خواهد بود زیرا لیدز به دنبال اولین برد خانگی خود برابر منچستریونایتد در لیگ برتر از سال ۲۰۰۲ است، زمانی که هری کیول گل پیروزی را به ثمر رساند.
پل رابینسون، دروازه بان سابق انگلیس در آن روز در دروازه لیدز بود و به بی بی سی اسپورت گفت: «صد در صد احساس متفاوتی دارد.
“شما دو ساعت قبل از شروع بازی به استادیوم می رسید و مناطق خاصی محاصره شده است. اینجا پلیس است، شما نمی توانید آنجا رانندگی کنید. این جاده بسته است، آن جاده بسته است.
“به همان شدت دربی است که می خواهید در این کشور برگزار کنید – و دوستانه نیست.
“من از کودکی در آکادمی لیدز بزرگ شدم و در برخی بازیها توپباز بودم. بخش خارج از خانه در گوشه خیابان الند بود. در بیشتر فصل، هیچکس نمیخواست توپبازی در آن گوشه باشد. اما وقتی منچستریونایتد به شهر آمد، همه به هر دلیلی میخواستند در آن گوشه باشند.
این فقط یک بازی متفاوت و یک تجربه متفاوت بود.”
هیچ یک از مربیان پیش از این در بازی لیدز و منچستریونایتد حضور نداشته اند.
دنیل فارک، سرمربی لیدز میداند که این بازی برای هواداران باشگاهش معنی زیادی دارد و از “رویایی به حقیقت پیوسته” صحبت کرده است.
سرمربی پرتغالی منچستریونایتد، روبن آموریم، به عنوان بازیکن بنفیکا و مربی رقبای لیسبون اسپورتینگ، در مرکز Dérbi de Lisboa حضور داشت.
او مطمئن نیست که این مقایسه مفید باشد.
آموریم گفت: شنیدم که این یک رقابت بزرگ و یک دربی بزرگ است.
“مقایسه فرهنگ های مختلف، دربی های مختلف و داستان های مختلف دشوار است. این یک بازی در یک محیط خصمانه است و برای هر بازیکنی سخت خواهد بود. اما وقتی برای منچستریونایتد بازی می کنید باید برای هر چیزی آماده باشید.”
آخرین قهرمانی لیدز در سال ۱۹۹۲ رضایتبخشتر شد زیرا آنها آن را به قیمت منچستریونایتد بردند، که سرنوشت خود را در دست داشت، در حالی که سه شکست متوالی در هفت روز درست در پایان فصل به تیم هاوارد ویلکینسون اجازه ورود داد.
متأسفانه برای لیدز، سناریوی بعدی در نوامبر سال بعد اتفاق افتاد، زمانی که بیل فاتربی، مدیر اجرایی، مارتین ادواردز، بازیکن دیگر منچستریونایتد را صدا کرد تا در مورد شانس بازگرداندن ایروین مدافع کناری به باشگاه سوال کند.
فرگوسن در اتاق بود و به ایروین گفت که ترک نکند، اما به ادواردز گفت که در دسترس بودن مهاجم فرانسوی کانتونا را ذکر کند. این تماسی بود که مسیر تاریخ فوتبال انگلیس را تغییر داد.
گری ادواردز می گوید: «من هرگز بیل را به خاطر آن نبخشیده ام.
شاید یکی از دلایلی که رقابت لیدز با منچستریونایتد مانند سایرین در انگلیس به ذهن نمی رسد، نادر بودن نسبی آن باشد.
جدا از یک دوره ۱۴ ساله که با صعود لیدز به لیگ برتر در سال ۱۹۹۰ و سقوط در سال ۲۰۰۴ آغاز شد، این دو باشگاه در ۳۰ سال باقی مانده از سال ۱۹۸۲ فقط هشت بار با هم روبرو شدند. لیدز یک بار در سال ۲۰۱۰ به عنوان تیم لیگ یک در اولدترافورد در جام حذفی قهرمان شد و پنج بار شکست خورد.
با این حال هواداران هر دو باشگاه فراموش نمی کنند.
رابینسون که شش سال در لیدز گذراند و قبل از پیوستن به تاتنهام در سال ۲۰۰۴، گفت: “حتی زمانی که لیدز در لیگ یک و در چمپیونشیپ حضور داشت، منچستریونایتد همچنان آهنگی درباره تیم هایی که دوست نداشتند می خواند و “و لیدز” را به آن اضافه می کرد.
“هفته به هفته، مهم نیست که در چه لیگی هستند یا با چه کسی بازی می کنند، هواداران لیدز از توصیف بیزاری خود از منچستریونایتد هر هفته افتخار می کنند.”
لیدز پس از تساوی بدون گل در روز سال نو در آنفیلد در بازگشت به خانه در برابر مردان آرن اسلات به بازی با فرم بهتری می رود تا روند شکست ناپذیری فعلی خود را به شش بازی افزایش دهد و هفت امتیاز بیشتر از سقوط در رده شانزدهم. این بهترین فرم آنها در لیگ برتر از آوریل ۲۰۲۱ است، زمانی که مارسلو بیلسا هدایت آن را برعهده داشت.
در مقابل، منچستر یونایتد که در رده ششم قرار دارد، از پایان اکتبر تنها سه برد کسب کرده است و در ۳۰ دسامبر نتوانست تیم ولوز را شکست دهد که تنها سه امتیاز در تمام فصل کسب کرده است.
با این وجود، رابینسون معتقد است برخی از هواداران لیدز هستند که یک فصل موفق این بار برای آنها به معنای پایان دادن به رده هفدهم و شکست دادن منچستریونایتد است.
گری ادواردز گفت: «این وجود دارد. من کاملاً اینطور نیستم، اما ۱۰۰٪ هوادارانی هستند که اینطور فکر می کنند.
من احساس میکنم که زمان خوبی برای بازی با آنهاست، زیرا ما آن را تغییر دادهایم.
ما همان ترکیب را حفظ کرده ایم و همان بازیکنانی که در ابتدای فصل وحشتناک به نظر می رسیدند، اکنون آرام و مطمئن هستند.
“این بازی را جالب می کند. بسیار بسیار جالب.”
