مشکل پیش تامین مالی کریپتو کارایی سرمایه را از بین می برد

توسط نیروپ رامالینگام، یکی از بنیانگذاران و مدیرعامل، BridgePort

هر شرکت کننده نهادی در کریپتو در حال حاضر کاری را انجام می دهد که هرگز در هیچ طبقه دارایی دیگری نمی پذیرد: توزیع سرمایه در ده ها صرافی فقط برای دسترسی به نقدینگی.

این یک شکایت عملیاتی خاص نیست. برای سهام، اوراق قرضه و ارز، اجرا و نگهداری وظایف جداگانه ای هستند. شما از طریق یک کارگزار معامله می کنید. دارایی های شما در یک نگهبان است. تسویه حساب در یک چرخه تعیین شده، از طریق یک زیرساخت مشخص، با چارچوب های قانونی تعیین شده ای که چه اتفاقی می افتد هنگام اشتباه رخ می دهد، انجام می شود. سرمایه ای که برای تجارت استفاده می کنید، همان سرمایه ای نیست که به عنوان وثیقه در محل ارسال کرده اید.

در کریپتو، این تقسیم‌بندی تا حد زیادی وجود ندارد. تجارت مبتنی بر بورس همچنان به سرمایه اولیه نیاز دارد: دارایی هایی که در بورس بیکار می مانند، در معرض ریسک طرف مقابل قرار می گیرند، چیزی عایدشان نمی شود و کاری جز ارضای نیازهای عملیاتی ساختار بازار ساخته شده برای تجارت خرده فروشی انجام نمی دهند. برای مؤسسه ای با اندازه معنادار، ریاضی به سرعت تبدیل به تنبیه می شود. سرمایه ای که باید کار کند به عنوان یک بیمه نامه بسیار گران قیمت در برابر اصطکاک تسویه حساب عمل می کند.

پیامدهای آن هزینه ها و همچنین سقف ساختاری در مورد اینکه این بازار واقعا چقدر می تواند بزرگ شود است. شما نمی توانید نقدینگی در مقیاس نهادی را بر اساس مدلی ایجاد کنید که شرکت کنندگان را ملزم به افزایش سرمایه در موقعیت سهام خود کند. تکه تکه شدن آن را حتی پیچیده تر می کند: هر مکان یک رابطه جداگانه است که به طور مستقل مورد مذاکره قرار می گیرد، با الزامات وثیقه خاص خود، ترتیبات حضانت خاص خود، و هیچ چارچوب مشترکی برای پیوند آنها با یکدیگر. هر طرف جدید مستلزم بازسازی همان بسته قانونی و عملیاتی از ابتدا است.

این الگو باید آشنا به نظر برسد. قبل از CLS، تسویه ارز خارجی به همین صورت عمل می کرد: دوجانبه، تکه تکه، نیاز به حرکت همزمان هر دو طرف معامله یا قرار دادن یک طرف در معرض ریسک اساسی روزانه. بانک های بزرگ برای اصلاح مقررات لابی نکردند. آنها به مدلی نگاه کردند که نمی‌توانست مقیاس‌پذیر شود و زیرساخت مشترکی ساختند که می‌توانست. CLS اکنون روزانه تریلیون ها دلار پردازش می کند. این خطر تسویه حساب را از بین نمی برد. این امر تسویه حساب را به اندازه کافی قابل پیش بینی کرد تا موسسات بتوانند در مقیاس بدون اصطکاک قیمت در هر معامله فعالیت کنند.

Crypto هنوز این کار را انجام نداده است و تفاوت در حال نشان دادن است. موسساتی که سریع‌ترین حرکت را در این فضا انجام می‌دهند، آن‌هایی هستند که نحوه جدا کردن اجرای حکم را از نگهبانی، معامله در برابر نقدینگی متمرکز بدون باقی ماندن دارایی‌ها در بورس، کشف کرده‌اند. زیرساخت تسویه فرابورس این امکان را فراهم می‌کند: موقعیت‌های خالص، جابه‌جایی مارجین بین متولیان، و قرار گرفتن در معرض مبادله در پنجره تسویه به جای مدت زمان کامل معامله کاهش می‌یابد. شکاف کارایی سرمایه افزایش نمی یابد. این تفاوت بین مدلی است که در مقیاس سازمانی کار می کند و مدلی که کار نمی کند.

مکالمه در این صنعت خود را به سرعت تنظیم می کند. چه دسته‌بندی نشانه‌ای اعمال می‌شود، چه قوانینی در پیش است، چه آژانس‌های راهنمایی بعدی را صادر خواهند کرد. این سوالات مهم هستند، اما در حال حاضر محدودیت الزام آور برای مشارکت نهادی نیستند. محدودیت الزام آور عملی است. موسسات به دلیل حل نشدن آزمون هاوی کنار گذاشته نشده اند. آنها در حاشیه باقی می مانند زیرا زیرساخت های مورد نیاز برای عملکرد مؤثر در مقیاس هنوز به شکل استاندارد وجود ندارد.

محیط نظارتی به طور قابل توجهی بهبود یافته است. OCC تأیید کرده است که فعالیت‌های نگهداری و استیبل کوین مجاز است. SEC و CFTC طبقه بندی مشترکی را صادر کرده اند که هر دو آژانس آن را به رسمیت می شناسند. مؤسسات جدی توجه کرده اند و شروع به ساختن کرده اند، اما ساختن بازاری که هنوز به بودجه اولیه به عنوان شرایط عملیاتی پایه نیاز دارد، با یک دست بسته ساخته می شود. در برخی مواقع، صنعت باید با این واقعیت کنار بیاید که مدل پیش تامین مالی یکی از ویژگی های بازارهای رمزنگاری نیست. این یک محدودیت میراثی از دوران قبلی است که هرگز برای سرمایه نهادی در نظر گرفته نشده بود و خود به خود حل نخواهد شد.

شرکت هایی که ابتدا این شکاف را پر می کنند، آنهایی نیستند که منتظر اقدام کنگره باشند. آنها کسانی هستند که به وضوح به مشکل ساختاری نگاه کرده و آن را حول آن ساخته اند.

نیروپ رامالینگام مدیرعامل و یکی از بنیانگذاران BridgePort، یک پلتفرم میان‌افزار تسویه حساب OTC برای تجارت ارزهای دیجیتال است. او قبلاً سمت‌های ارشدی در گروه CME داشت، بر پذیرش جهانی FX در EBS، مدیریت یکی از بزرگترین SEFهای مشتقات OTC و ایجاد زیرساخت معاملات ارزهای دیجیتال. او در اوایل کارش سمت‌هایی در NEX، ICAP و RBS داشت. نیروپ دارای مدرک لیسانس بازرگانی در حسابداری و امور مالی از دانشگاه مک کواری و مدرک حسابدار خبره از موسسه حسابداران خبره استرالیا است.