بررسی بردگیم Carcassonne (2000)

خطا: چنین حذفی وجود ندارد

Settlers of Catan ممکن است نخستین بازی رومیزی طراحی مدرنی باشد که تا به حال بازی کرده ام، اما کارکاسون قبل از اینکه بفهمم از روزهای دلگیر و تاریک Monopoly تا کجا پیش رفته است، طول کشید. من از کاتان در حد اعتدال لذت می برم، اما آن را به دلیل تصادفی بودن عمیق و پخته و بی رحمی تقریباً خودسرانه آن ناامید کننده می دانم. همانطور که در زمان خود نوآورانه بود، کاتان تجربه ای را ارائه می دهد که به نظر من عمدتاً به دلیل ارزش باستان شناختی آن ارزشمند است.

از سوی دیگر، می توانم Carcassonne را بارها و بارها بدون از دست دادن اشتیاق برای طراحی زیبا و ظریف آن بازی کنم. این فوق العاده ساده است. آنقدر ساده است که می توان کل بازی را در طول عمر بسیار کوتاه یک شخصیت Game of Thrones توضیح داد. و با این حال، تقریباً غیرقابل توصیف عمیق است – این قوانین ساده در یک پازل زیبا و درخشان گرد هم می آیند. از ابتدا تا انتها به شدت رضایت‌بخش است، خواه ساختن منظره، پرورش تدریجی ایالت‌های شهر در حال رشد شما باشد، یا رضایت آرامی که از ساختن میدانی به دست می‌آید که به‌طور مطلق همه افراد دیگر در بازی را پس از اتمام آن نابود می‌کند. . چیزهای زیادی در مورد این جعبه باریک و جذاب وجود دارد.

بازی Carcassonne از طریق ساخت مشترک یک محیط مبتنی بر کاشی و قرار دادن استراتژیک میپل ها بر روی ویژگی هایی که کاشی ها آشکار می کنند، پیشرفت می کند. هر حرکت یک کاشی را از استوک حذف می کنیم و آن را در یک مکان معتبر قرار می دهیم. یک کاشی شروع وجود دارد که همه چیز از آنجا شروع می گردد – اگر از گسترش رودخانه استفاده می کنید، که ما در این بررسی به آن اشاره می کنیم، این منبع آبراهی خواهد بود که چشم انداز زیبای شما را قطع خواهد کرد. Rijeka تنها توسعه‌ای است که من به‌عنوان چیزی جز اجباری توصیه می‌کنم، چون تأثیر زیادی در گشودن جهان به چیزی با دشواری و امکان واقعی دارد.

چیزی که بیشتر از همه در مورد رودخانه ها دوست دارم این است که نمی توانید دو بار وارد یک رودخانه شوید.

کاشی ها می بایست در یک مکان معتبر پخش شوند – هر لبه می بایست با هر لبه دیگری که لمس می کند سازگار باشد. این گزینه‌های شما را به‌طور قابل توجهی محدود می‌کند – گاهی اوقات مجبور می‌شوید نقشه را فراتر از آنچه به نفع شماست گسترش دهید، تنها به این دلیل که گزینه‌های خوبی برای کاشی‌هایی که به تازگی کشیده‌اید وجود ندارد. یا، حتی بدتر، تنها گزینه های موجود یک مزیت برای سایر بازیکنان است. یک کاشی به اندازه توانایی شما در استفاده از آن ارزشمند است – اگر نمی توانید آن را بسوزانید و زمین را در جایی که قبلا بوده نمک بزنید.

هر بار که ما یک کاشی بازی می کنیم، همچنین این شانس را داریم که یکی از هفت میپل خود را روی ویژگی هایی که کشف می کنیم قرار دهیم. همانطور که ویژگی‌ها را تکمیل می‌کنیم و برنده می‌شویم، می‌توانیم میپل‌هایی را که روی آن‌ها قرار داده‌ایم، بازیابی کنیم. اگر تعداد ماپول‌ها تمام شود، فرصت‌های گلزنی را از دست می‌دهیم – بنابراین می‌خواهیم مراقب باشیم که آنها را در کجا قرار می‌دهیم و برای مدت زمانی که آنها را جاسازی می‌کنیم. این پسران و دختران کوچک برای تلاش جنگی شما حیاتی می باشند. گفتم تلاش جنگی؟ حرف من، تهاجمی تر از آن چیزی بود که فکر می کردم. هه هه اما جدی، اگر بخواهی یک بار دیگر شهر من را محاصره کنی، من تو و همه کسانی را که دوستشان داری می کشم.

من این شهر را “ریور سیتی” می نامم. چون من به طرز دردناکی غیراصلی هستم.

در اینجا می‌توانیم پس از نواختن سه کاشی، منظره را ببینیم – سومین آن‌ها یک جاده و بخشی از شهر دارد. می‌توانیم میپل را روی هر یک از این‌ها قرار دهیم تا نقش او را به‌عنوان یک «شوالیه» که کنترل شهر را در دست دارد یا یک «دزد» در جاده نشان دهد. با این حال، ما تنها می‌توانیم در هر نوبت یک میپل بازی کنیم، بنابراین انتخاب یکی به معنای کنار گذاشتن دیگری است. شوالیه ها پس از تکمیل شهر و دزدان پس از اتمام جاده برمی گردند.

به عنوان یک شوالیه من او را “سر میپالوت” می نامم

یا، می‌توانیم بازی طولانی را انجام دهیم – می‌پل را به پهلو یا پشت، روی یک منطقه علفزار قرار دهیم تا کشاورز شود. کشاورزان تنها زمانی گل می‌خورند که بازی تمام شود – وقتی با آنها بازی کنیم، آنها بازی می‌کنند. این یک اتلاف بزرگ است، اما همچنین یکی از کارآمدترین راه‌ها برای ایجاد امتیاز بزرگ برای یک بازیکن است. یک کشاورز در موقعیت خوب می تواند باخت را به برد تبدیل کند. یک کشاورز در وضعیت بد تنها یادآوری دائمی، دائمی و تغییرناپذیر نقص های عمیق شماست. به آن نگاه کن، روی تخته نشسته. تمسخر کردن. او احتمالاً در حالی که شما در حال ساخت شهرها هستید با شریک زندگی خود می خوابد. فکر نکن ما نمی دانیم چه کاره ای کشاورز کوچولو. شما چشمان قاتل سرد و مرده ای دارید.

ما می دانیم که در حال انجام چه کاری هستید، کشاورز میپ.

بازیکن دیگر نمی تواند میدان، شهر یا جاده مجاور را در صورتی که قبلاً اشغال شده باشد، ادعا کند. اما می‌توانید در یک بخش غیرمرتبط، یک میپل را بازی کنید، حتی اگر تقریباً اجتناب‌ناپذیر باشد که در مقطعی با بخش دیگری ادغام شود. این یکی از معدود روش هایی است که کارکاسون اجازه رقابت مستقیم برای منابع را می دهد.

ما نمی توانیم اجازه دهیم این بین ما بیفتد

بازیکنان به نوبت کاشی ها را روی هم می چینند و میپل بازی می کنند (در صورت وجود) تا زمانی که همه کاشی ها از بین بروند. برخی از کاشی‌ها ویژگی‌ها را «تکمیل» می‌کنند و این باعث ایجاد امتیاز فوری می‌شود. یک شهر به ازای هر کاشی دو امتیاز به اضافه دو امتیاز به ازای هر تاج شهر ارزش دارد. یک جاده تکمیل شده به ازای هر بخش یک امتیاز ارزش دارد. راهبانی که در صومعه ها قرار می گیرند پس از احاطه کامل صومعه آنها توسط کاشی های دیگر، ۹ امتیاز کسب می کنند.

شما واقعا می توانید طعم عیسی را بچشید.

اگر یک ویژگی مورد بحث قرار گرفته باشد (مثلاً دو شوالیه در یک شهر)، امتیاز به بازیکنی می‌رسد که در محدوده‌های آن ویژگی بیشترین میپل را دارد. در صورت مساوی بودن، هر دو بازیکن تمام امتیازها را می گیرند. طبق معمول، بازیکنی که در پایان بازی بیشترین امتیاز را کسب کند برنده است.

پس این یک بازی مدیریتی نابسامان است – کارگران خود را با دوچرخه به داخل و خارج از منبع خود می‌برید، سعی می‌کنید مکانیزم تولید نقطه پایدار ایجاد کنید. امتیاز دهی پس از سپرده گذاری میپل ها انجام می گردد، بنابراین بازی استراتژی تکمیل اهداف، اختصاص مختصر میپل ها، و سپس به ثمر رساندن آن میپل ها را در طول یک دور تشویق می کند. روی بسیاری از خصوصیات اشتباه سرمایه‌گذاری زیادی کنید و تنها توانایی محدودی برای کسب امتیاز از طریق این سیستم توسعه سریع خواهید داشت.

جاده ای طولانی و پر پیچ و خم

این به خودی خود مکانیک رضایت‌بخشی است، اما Carcassonne همچنین یک بازی انکار قلمرو است – برای بازی رقابتی، پر اهمیت است که ببینید چه چیزی برای حریفان پر اهمیت است و کاشی‌هایی را که احتمالاً این برنامه‌ها را مختل می‌کنند، پایین بیاورید. اگر آنها در آستانه فتح یک شهر بزرگ می باشند، چرا کاشی را رها نمی کنند که وسعت شهر را به شدت افزایش می دهد به طوری که انجام این کار برای آنها بسیار دشوارتر است. اگر می‌خواهند یک صومعه را تکمیل کنند، جاده‌ای قرار دهید که کاشی‌هایی را که می‌توانند دور آن بازی کنند محدود می‌کند. اگر دزد آنها در یک جاده خوب است، به جاده دیگری بپیوندید که به یک بن بست تقریبا غیرممکن ختم می گردد. با اطمینان از اینکه گزینه‌های حریف شما تمام شده است، مطمئن می‌شوید که در امتیاز جلوتر از شما شلیک نمی‌کنند. شما آنها را از فرار به دام انداخته اید چون چشم انداز خارج از ویژگی را برای موفقیت بیش از حد غیر قابل پر اهمیتان نواز کرده اید.

اگر بتوانید کاشی‌های مناسب را به روش درست بازی کنید، حتی ممکن است خصوصیات سودآور را از سایر بازیکنان بدزدید یا آنها را مجبور کنید آنقدر روی تلاش خود سرمایه‌گذاری کنند که نتوانند از هیچ استراتژی امتیازدهی دیگری استفاده کنند. یا شاید بهتر باشد به دلیل کشاورزانی که قبلاً راه اندازی کرده اید، به آنها کمک کنید تا چند ویژگی را اینجا و آنجا تکمیل کنند.

اوه بله، کشاورزان – فراموش کردن آنها آسان است. این همان چیزی است که آنها را بسیار خطرناک می کند. آن، و چشمان نازک مرده آنها.

کشاورزان بر اساس تعداد شهرهای تکمیل شده آنها امتیاز می گیرند. قوانین کمی سخت می باشند، اما شما می بایست مانند استفاده از رنگ مورد علاقه خود به آن فکر کنید. تا زمانی که مجبور نباشند از جاده یا رودخانه عبور کنند، کشاورز می تواند به هر شهری که جاده چمنی دارد که به دیوارهای آن می رسد برسد. چندین زمین می توانند یک شهر را تامین کنند، بنابراین اگر حریف شما قرار است چهار امتیاز برای شهر کسب کند، اما شما می توانید شش امتیاز را از کشاورزان خود بگیرید، به آنها دست دوستانه بدهید. آنها حتی ممکن است متوجه نشوند که شما آنها را پشت این لبخند به هم می‌زنید، چون مردم اغلب تا زمانی که برای تغییر تأثیرشان دیر نشده است، از نظر ذهنی به نتیجه نمی‌رسند. حتی اگر قدرت یک کشاورز دارای موقعیت استراتژیک را درک کنید، اغلب تنها کاری که می توانید انجام دهید این است که با غم و اندوه شاهد اتصال شهرهای بیشتر و بیشتری به مزرعه باشید، چون بدانید که کشاورز داخل با کار شما ثروتمندتر و چاق تر می گردد.

در پایان بازی، خصوصیات ناتمام امتیازدهی می‌شوند – سود کمتری دارند، اما همچنان به اندازه‌ای می باشند که تفاوت قابل توجهی ایجاد کنند. هزینه بالای یک ویژگی ناتمام یک فرصت است – هر چه مدت زمان طولانی تری یک میپل از گردش خارج شود، کمتر به تعداد امتیازهای پیروزی شما کمک می کند. بیشتر از آن، هزینه روانی نیز دارد – بخشی از لذت بازی از قرار دادن کاشی ها و ساختن یک منظره معنادار ناشی می گردد. شکاف های موجود در آن منظره تمام جذابیت زیبایی شناختی یک لبخند دندانه دار را دارد. تکمیل کننده در ما می خواهد بسته شدن را ببیند.

Carcassonne یک بازی فوق‌العاده ساده است – به قدری ساده که ممکن است یک بازی ابتدایی سطح ابتدایی باشد. هر کسی می تواند این را در عرض چند دقیقه بازی کند و لذت زیادی ببرد. وقتی به بهترین مکان برای کاشی‌های خود فکر می‌کنید، و تماشای قلمروی که در مقابل شما آشکار می‌شود، فوق‌العاده مراقبه است. و با این حال، زمانی که به کلان شهر پراکنده خود، پر از پرچم ها و قلمرو خود نگاه می کنید، می تواند بسیار پرتنش باشد و بدانید که گرفتن آخرین کاشی که برای تکمیل آن نیاز دارید می تواند تفاوت بین پیروزی و شکست باشد. همچنین می‌تواند دیوانه‌کننده باشد که ببینید کسی کاشی‌هایی را می‌کشد که وسعت یک شهر را افزایش می‌دهد و آن را کاهش می‌دهد، چون می‌دانید که شانس زیادی برای ترسیم سه موردی که ناگهان نیاز دارید ندارید. گاهی اوقات بیشتر از چیزی که بتوانید بجوید گاز می‌گیرید، و گاهی اوقات می‌بینید که کسی لقمه‌های اضافی را در گلویتان فرو می‌برد تا زمانی که خفه شوید. برای کسی که فرصت های کمی برای رقابت مستقیم دارد، می تواند یک بازی بی رحمانه شگفت انگیز باشد.

با همه سادگی‌اش، این بازی است که تمرکز بیش از حد بر روی سود کوتاه‌مدت می‌تواند شما را نابود کند – شما می بایست دائماً مراقب عرضه کاشی‌ها، نسبت تقریبی کاشی‌های موجود به کاشی‌های موجود و پیکربندی دقیق آن باشید. کاشی های شما نیاز به یک بازگشت سرمایه. در ابتدا می‌توانید شهرهای بزرگ و شلوغ را هدف بگیرید چون احتمال زیادی وجود دارد که در آن‌ها قرار بگیرید. با این حال، اگر این کار را نکنید، آنها روی منظره مانند یک داستان هشداردهنده چمباتمه می نشینند – هر چه محیط تنگ تر می گردد، شانس تکمیل کاهش می یابد. تنها تعداد محدودی کاشی از هر نوع وجود دارد و بسیار آسان است که با خصوصیاتی باقی بمانید که نمی‌توان آنها را به پایان رساند. بدترین چیز در مورد آن این است که نود درصد مواقع تقصیر خود شماست که با هیولایی گسترده و غیرممکن روبرو می شوید. شما بیشتر زمان بازی را در سکوت به غرور خود نفرین می کنید.

تصمیم‌هایی که در هر نوبت می‌گیرید بی‌اهمیت می باشند – “این کاشی را کجا قرار دهید” و “آیا میپل را قرار دهید”. و با این حال، هر حرکتی مملو از نفوذ بدخواهانه به نظر می رسد – شاید به عنوان یک نتیجه مستقیم از این واقعیت که طول بازی مقدار مشخصی است. کاشی ها در آنجا چیده شده اند و می توانید ببینید که چگونه به تدریج کاهش می یابد. این احتمالاً نتیجه شکل بازی است – در ابتدا بسیار گسترده است و هر کاشی نویدبخش است. در نیمه راه، به یک محور می‌رسد و بازی تقریباً در محدودیت بدخواهانه‌اش دچار کلاستروفوبیک می‌شود. هیچ کس نمی خواهد در حاشیه بازی کند، چون اینجاست که بی ربطی زندگی می کند. همه بر روی نقاط کلیدی شناور می باشند – نقاطی که در صورت ضربه زدن به آنها دو برابر امتیاز می دهند… اما با هر حرکت، احتمال بازده کمتر و کمتر می گردد. آن کاشی های کوچک – وزن زیادی دارند. این شگفت انگیز است که کسی حتی می تواند جعبه را بلند کند.

اینجا در Meeple Like Us، ما به Carcassonne 4.5 گوشتی می دهیم. علیرغم قدمت آن، هنوز هم به طرز باورنکردنی خوب است – بسیاری از بازی‌ها از زمان انتشار بازی در سال ۲۰۰۰، کارگذاری و کاشی‌کاری را تکرار کرده‌اند، اما هیچ‌کدام نتوانسته‌اند به ظرافت طراحی آن عمل کنند. تقریباً شرم آور است که افزونه های زیادی برای آن وجود دارد. این مانند قرار دادن رژ لب روی مونالیزا است – می بایست از خود بپرسید که سهم شما واقعاً چه چیزی را اضافه می کند.

من آن را میخکوب کردم.

بازی وانیلی Carcassonne مانند یک اقیانوس است – و اگر به خود اجازه خروج بدهید می توانید در اعماق آن غرق شوید.