۱٫۷ تریلیون دلار سرمایه در گردش در ترازنامه بزرگترین شرکتهای آمریکایی وجود دارد: در سرمایهگذاریهای شکست خورده یا خریدهای با تأخیر محبوس نشدهاند، اما در گرفتاریهای آهسته، موجودیهای اضافی و ساختارهای پرداختی که برای یک محیط اقتصادی متفاوت طراحی شدهاند گرفتار شدهاند.
آن پول ناپدید نشده است. همچنان به فرآیندهایی گره خورده است که دیگر منعکس کننده نحوه مدیریت ریسک، نقدینگی یا زنجیره تامین شرکت ها نیستند.
برای بسیاری از مدیران مالی، بزرگترین منبع نقدینگی استفاده نشده، پول نقدی است که قبلاً به عملیات تعهد شده است. با این حال، سازمانها اغلب برای باز کردن قفل آن تلاش میکنند، زیرا خزانهداری، تدارکات، عملیات و تامینکنندگان همچنان به دنبال اهداف متفاوتی با استفاده از سیستمها و معیارهای ناپیوسته هستند.
جی پی مورگان تخمین می زند که صدها میلیارد دلار در سرمایه در گردش شرکت های بزرگ گیر افتاده است، در حالی که مشاور گروه هکت، از دست دادن فرصت را حدود ۱٫۷ تریلیون دلار تخمین می زند.
مقصران عبارتند از دریافتنیهایی که تبدیل به پول نقد بیش از حد طول میکشد، موجودیهایی که به عنوان پوششی در برابر عدم قطعیت ایجاد میشود، ساختارهای پرداخت تامینکننده که نمیتوانند نقدینگی را در سراسر زنجیره ارزش متعادل کنند، و ذخایر نقدی که کمتر مورد استفاده قرار میگیرند، زیرا شرکتها نمیتوانند به طور موثر آنها را به کار گیرند.
برای سال ها، این ناکارآمدی ها قابل کنترل بود. نرخ بهره پایین، زنجیره تامین قابل پیش بینی و نقدینگی فراوان نیاز به بازنگری در سرمایه در گردش را کاهش داده است. نقدینگی مدیریت شده توسط خزانه داری، شرایط پرداخت مذاکره در تدارکات، فروش متمرکز بر جمع آوری، و موسسات مالی در چارچوب روابط ایجاد شده تأمین مالی می کردند.
محیط امروزی رویکرد متفاوتی را می طلبد.
نرخ های بهره بالاتر، عدم اطمینان ژئوپلیتیکی، تعرفه های بالاتر، اختلالات زنجیره تامین و فشار مداوم بر حاشیه، سرمایه در گردش را از یک کارکرد مالی به یک اولویت استراتژیک تجاری تبدیل کرده است. با این حال، بسیاری از سازمان ها به مدیریت نقدینگی با استفاده از مدل های عملیاتی طراحی شده برای دوره های مختلف ادامه می دهند.
مدیر عامل میمون
بر اساس نظرسنجی CFO Signals سه ماهه اول سال ۲۰۲۶ Deloitte، سازمانهای منسوخ و فنآوری قدیمی یکی از بزرگترین موانع داخلی مدیریت هزینه هستند. گروه مشاوره بوستون اشاره کرد که تمدید شرایط پرداخت به تنهایی اغلب به جای بهبود کارایی کلی، هزینه های مالی را در طول زنجیره تامین تغییر می دهد.
بنابراین چالش گسترده تر از تامین مالی است. این در مورد هماهنگی است.
تصمیمات سرمایه در گردش به طور فزاینده ای مستلزم آن است که خزانه داری، تدارکات، عملیات، امور مالی و تامین کنندگان بر اساس اطلاعات یکسان عمل کنند و بر سر اهداف مشترک توافق کنند. بدون این همسویی، شرکت ها اغلب عملکردهای فردی را بهینه می کنند و در عین حال کارایی را در سازمان گسترده تر کاهش می دهند.
با انعکاس این واقعیت ها، سرمایه گذاران انتظارات خود را تعدیل کرده اند. پس از چندین سال بازارهای سرمایه فشرده تر، هیئت مدیره به طور فزاینده ای بر پایداری جریان نقدی، نظم سرمایه و کارایی عملیاتی در کنار رشد تاکید می کنند. نقدینگی به یک مزیت رقابتی تبدیل شده است، نه فقط یک معیار مالی.
بازنگری در سرمایه در گردش
شرکت ها به روش های مختلف پاسخ می دهند. بسیاری در حال سرمایه گذاری در پیش بینی بهتر پول نقد و مشاهده در زمان واقعی هستند. برخی دیگر در حال مدرن سازی زیرساخت های خزانه داری، دیجیتالی کردن مطالبات و پرداختنی ها، گسترش برنامه های تامین مالی زنجیره تامین، یا استفاده از ابزارهای مبتنی بر داده ها هستند که هماهنگی بین عملکردها را بهبود می بخشد. موسسات مالی در حال توسعه پیشنهادات خود از طریق شبکه های مالی گسترده تر، اتوماسیون و قابلیت های گنجاندن دیجیتال هستند.
هیچ رویکرد واحدی چالش هر سازمانی را حل نخواهد کرد. با این حال، آنچه به طور فزاینده ای واضح به نظر می رسد این است که فرآیندهای پراکنده و شفافیت محدود به طور فزاینده ای پرهزینه می شوند. با پیچیدهتر شدن زنجیرههای تامین و نامطمئن ماندن شرایط تامین مالی، سازمانها نیاز به دید بهتری از محل وجود نقدینگی، سرعت حرکت آن و چگونگی تاثیر تصمیمهای تامین مالی بر هر شرکتکننده در زنجیره ارزش دارند.
شرکت مالی بین المللی و بانک جهانی به طور مداوم زیرساخت های دیجیتال را به عنوان یک عامل کلیدی در گسترش دسترسی به منابع مالی زنجیره تامین، به ویژه در میان تامین کنندگان کوچکتر که به طور تاریخی از برنامه های تامین مالی سنتی کنار گذاشته اند، تاکید کرده اند. هدف به خودی خود فناوری نیست، بلکه ایجاد اکوسیستم های مالی کارآمدتر و مقیاس پذیرتر است.
ایالات متحده یکی از عمیق ترین بازارهای سرمایه در جهان را دارد. با این حال، بسیاری از شرکتها همچنان با محدودیتهای غیرضروری در انتقال نقدینگی از طریق زنجیره تامین خود مواجه هستند.
بنابراین، فاز بعدی مدیریت سرمایه در گردش احتمالاً کمتر به دسترسی به سرمایه – که همچنان فراوان است – و بیشتر به توانایی اتصال اطلاعات، بازیگران و تصمیمگیری در شبکههای تجاری پیچیدهتر بستگی دارد.
سازمانهایی که موفق میشوند، آنهایی هستند که سرمایه در گردش را نه بهعنوان یک معیار گزارشدهی فصلی، بلکه بهعنوان قابلیتی در سطح شرکت که انعطافپذیری را تقویت میکند، تخصیص سرمایه را بهبود میبخشد و در مواقع عدم اطمینان ایجاد انعطافپذیری میکند.
***
گوستاوو مولر مدیرعامل و یکی از بنیانگذاران Monkey, a بازار راه حل های مالی. او بیش از دو دهه تجربه در بازارهای مالی دارد و دارای سمتهای ارشد در سیتی بانک، XP Investimentos و یکی از بنیانگذاران Fisher Venture Builder است.
The post به همین دلیل است که زنجیره تامین شما در حال تمام شدن پول است اولین بار در مجله مالی جهانی ظاهر شد.
