جنگ در ایران منجر به کاهش انتشار کربن می شود

بر اساس تحقیقات جدید پروژه جهانی کربن، انتظار می‌رود انتشار جهانی کربن از سوخت‌های فسیلی در سال ۲۰۲۶ به میزان ۰٫۴ درصد کاهش یابد – که ناشی از گسترش انرژی خورشیدی و بادی و درگیری در ایران است.

بودجه جهانی کربن در سال ۲۰۲۶، ۳۸٫۲ میلیارد تن انتشار دی اکسید کربن از سوخت های فسیلی را در آن سال پیش بینی کرده است.

پیش بینی می شود انتشار نفت ۱٫۹ درصد کاهش یابد که احتمالاً پاسخی کوتاه مدت به شوک انرژی ناشی از درگیری در ایران است.

تجمع

در حالی که تقاضای جهانی انرژی همچنان در حال رشد است، دو سوم این افزایش با افزایش انرژی خورشیدی و بادی و وسایل نقلیه الکتریکی پوشش داده می شود.

با این حال، این گزارش نشان می‌دهد که رشد انرژی پاک هنوز به اندازه کافی برای کاهش پایدار انتشار دی اکسید کربن جهانی از سوخت‌های فسیلی سریع نیست.

از آنجایی که انتظار می رود انتشارات ناشی از تغییر کاربری زمین (مانند جنگل زدایی) در سال جاری اندکی افزایش یابد، انتظار می رود مجموع انتشار دی اکسید کربن در سال ۲۰۲۶ به ۴۳٫۳ میلیارد تن برسد که از ۴۲٫۸ میلیارد تن در سال گذشته افزایش یافته است.

بودجه کربن باقیمانده (مقدار دی اکسید کربنی که می توان قبل از گرم شدن به ۱٫۵ درجه سانتیگراد نسبت به سطوح قبل از صنعتی شدن جدا کرد) اکنون ۱۵۰ میلیارد تن است – معادل کمتر از چهار سال انتشار با نرخ فعلی.

از آنجایی که دی اکسید کربن هنوز به سرعت در جو انباشته می شود، اثرات خطرناک تغییرات آب و هوایی همچنان در حال افزایش است.

شوک

این گزارش همچنین “غرق” طبیعی (جذب دی اکسید کربن توسط خشکی و اقیانوس) را ارزیابی می کند. این نشان داد که فرونشست زمین پس از یک تضعیف عمده در طول الگوی آب و هوای ال نینو ۲۰۲۳-۲۴ به سطوح قبلی بازگشته است.

با این حال، انتظار می‌رود ال نینوی قدرتمند ۲۰۲۶ در سال آینده تأثیر چشمگیری داشته باشد.

تیم تحقیقاتی شامل دانشگاه اکستر، دانشگاه آنگلیا شرقی (UEA)، مرکز تحقیقات بین‌المللی آب و هوا سیسیرو، دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیانس مونیخ (LMU)، موسسه آلفرد-وگنر و بیش از ۹۰ موسسه دیگر در سراسر جهان بود.

پروفسور پیر فریدلینگشتاین مدیر دفتر بودجه جهانی کربن در دانشگاه اکستر است و این مطالعه را رهبری می کند.

او گفت: «کاهش در انتشار دی اکسید کربن فسیلی دلگرم کننده است، اما کاهش هایی که تا حدی ناشی از شوک های ژئوپلیتیکی است، راه حل اقلیمی پایدار نیست.

استقرار

پاسخ درازمدت به کارگیری سریع فناوری‌های انرژی پاک است. در حالی که انرژی‌های تجدیدپذیر و وسایل نقلیه الکتریکی به طور فزاینده‌ای رشد تقاضای انرژی را خنثی می‌کنند، اگر قرار است انتشار گازهای گلخانه‌ای جهانی به اوج خود برسد و به کاهش مداوم برسد، شتاب بیشتری لازم است.