داستان های داده قسمت هفتم: دو نفر طول می کشد تا تانگو (فاجعه).

جی دبلیو فورستر، دانشمند سیستم‌ها، در کتاب خود «دینامیک شهری» می‌نویسد که «بیشتر پاسخ‌های شهودی ما» به تلاش برای مقابله با پیچیدگی سیستم‌های شهری «در چارچوب چیزی توسعه می‌یابد که از نظر فنی حلقه‌های بازخورد منفی مرتبه اول نامیده می‌شوند».

به عبارت دیگر، ما سعی می کنیم با سیستم های پیچیده بر اساس پاسخ های شهودی که از تجربه ما با سیستم های ساده ایجاد شده است، مقابله کنیم.

تصویر بزرگتر

وضعیت زیر را در نظر بگیرید: من در ماه ژوئن در خانه خود در دهلی نشسته ام و طبیعتاً احساس گرما می کنم. تنها یک متغیر وجود دارد که من در مورد راحتی خود در نظر می‌گیرم و آن دمای اتاق است. تهویه مطبوع را روشن می کنم که با کاهش دمای اتاق و راحت نگه داشتن من یک حلقه بازخورد منفی ایجاد می کند. به قول فارستر، «درس شهودی این است که علت و معلول در زمان و مکان ارتباط نزدیکی دارند».

با این حال، سیستم ساده اتاق من در سیستم بسیار پیچیده شهر تعبیه شده است. وقتی فردی کولر گازی را روشن می کند، دمای سیستم ساده (اتاق) کاهش می یابد. وقتی میلیون ها نفر همین کار را انجام می دهند، دمای سیستم پیچیده (شهر) افزایش می یابد.

سیستم های پیچیده دقیقاً به این دلیل پیچیده هستند که علت و معلول ارتباط نزدیکی در زمان و مکان ندارند. علت ممکن است اینجا و اکنون باشد، اما اثر به احتمال زیاد در مکان دیگری، در زمان دیگری خواهد بود و یک حلقه بازخورد برای شخص دیگری ایجاد می کند.

یک عمل متعادل کننده ظریف

این در مورد مناطقی نیز صادق است که در سازگاری با بلایا به خوبی عمل کرده اند، مانند ایالت طوفان خیز اودیشا در شرق هند. رویکرد اودیشا برای مقابله با طوفان‌ها، سیستم هشدار اولیه و ردیابی طوفان را با جابجایی در مقیاس بزرگ و هماهنگ شده ترکیب می‌کند تا خانواده‌های آسیب‌پذیر را از روستاهای ساحلی به پناهگاه‌های گردباد مجهز و مستقر منتقل کند.

هر سال، دولت ایالتی یکی از بزرگترین کمپین های جابجایی موقت در جهان را انجام می دهد و بیش از یک میلیون نفر را از خطر خارج می کند.

با این حال، این سیستم سازگاری موثر همچنان باعث اختلالات قابل توجهی در زندگی و فعالیت های مردم ساکن در مناطق ساحلی می شود. اگرچه تقریباً هیچ تلفات جانی وجود ندارد، اما خسارت قابل توجهی در اموال، مواد، محصولات کشاورزی و غیره وجود دارد.

جالب توجه است که برخی از محققان اشاره کرده اند که بر خلاف تصور رایج، فراوانی و شدت طوفان های تاثیرگذار بر سواحل اودیشا در حال کاهش است. اما حتی اگر این مشاهدات صحیح باشد، قرار گرفتن در معرض خالص و در نتیجه خسارت ناشی از بلایا همچنان افزایش خواهد یافت.

زیرا شدت و فراوانی بلایا تنها بخشی از معادله است. اگر نرخ کاهش فراوانی و شدت بلایا از نرخ رشد جمعیت و شهرنشینی در مناطق متاثر از طوفان در ایالت پیشی بگیرد، احتمالاً تأثیر طوفان‌ها به جای کاهش افزایش می‌یابد.

با گذشت زمان، اثر بازخورد مثبت (افزایش تأثیر فاجعه) در این نرخ های مرتبه دوم می تواند بر اثر بازخورد منفی (کاهش تأثیر فاجعه) در نرخ مرتبه اول غلبه کند و آن را خنثی کند. دولت ممکن است به ساختن پناهگاه های طوفان ادامه دهد و در عین حال متوجه شود که اثربخشی استراتژی گرامی آنها با گذشت زمان کاهش می یابد.

در چشم طوفان

در واقع، نشانه هایی وجود دارد که نشان می دهد این اتفاق در حال وقوع است. در برخی از روستاهای اودیشا، با نزدیک شدن طوفان دانا در اوایل سال جاری، مردم از انتقال به پناهگاه ها خودداری کردند. آنها این کار را در اعتراض به عدم ارائه آنها توسط دولت انجام دادند پتی (حقوق زمین)، که بر عدم توانایی آنها در سرمایه گذاری در ساخت اثر گذاشته است اهمیت نده خانه های (محکم، مقاوم).

واقعیتی که اغلب نادیده گرفته می شود این است که اینها عمدتاً خانواده هایی هستند که در آنها زندگی می کنند کوچا خانه ها (ساخته شده از مواد موقت مانند گل، بامبو و کاه) به پناهگاه های طوفان منتقل شوند.

در حالی که فهرست اقدامات استاندارد آمادگی طوفان انجام شده توسط دولت ایالتی، “یادداشت طوفان” منتشر شده پس از هر طوفان توسط دفتر کمیساریای ویژه امداد به صراحت بیان می کند که به مدیران منطقه مربوطه توصیه می شود “همه افراد آسیب پذیر ساکن در این منطقه را شناسایی کنند. کوچا خانه ها یا زندگی در نزدیکی ساحل یا در مناطق کم ارتفاع و انتقال آنها به پناهگاه های چند منظوره طوفان / سیل و سایر پناهگاه های امن.

من در Bhubaneswar، پایتخت اودیشا بودم، زمانی که چشم طوفان ویرانگر Fani در ۳ مه ۲۰۱۹ از آپارتمان من گذشت. در حالی که تقریباً دچار PTSD شدم. [post-traumatic stress disorder] از تماشای خشم طوفان که تقریباً پشت هر درخت در شهر را با سرعت ۲۵۰ کیلومتر در ساعت شکست، با مقاومت بتن آرمه قدیمی و آجرهای سوخته که با ملات سیمان در کنار هم قرار گرفته بودند، قابل مقایسه نبود.

در واقع، این در اصل پناهگاه طوفان است – ساختمان Pucca.

یک استراتژی سازگاری پیشرفته برای ایجاد بازخورد منفی

با این حال، این همچنین نشان می دهد که استراتژی سازگاری طوفان اودیشا تابعی از تعداد کل است کوچا خانه‌ها در مناطق آسیب‌دیده از طوفان این ایالت و این به نوبه خود تابعی از نرخ رشد جمعیت، توسعه اقتصادی و نابرابری در همان منطقه است.

بنابراین، یک استراتژی انطباق پیشرفته می‌تواند استراتژی نظارت و جابجایی طوفان فعلی را با دیگر طرح‌های بهبود و تحول سکونتگاه در حال انجام ترکیب کند.

نقشه زیر موقعیت شهرهای حاوی زاغه های اصلی جامعه ماهیگیری اودیشا را نشان می دهد:

تصویر

نقشه منطقه پر خطر طوفان در ایالت اودیشا را نشان می دهد. این مطلب توسط نگارنده با استفاده از نرم افزار GIS و ترکیب داده های منابع ذکر شده تهیه شده است.

تصاویر زیر تغییر زاغه جامعه ماهیگیری سای بابا ساهی در گوپالپور را نشان می دهد. ماموریت جگایک طرح دولتی با هدف اعطای حقوق زمین به زاغه نشینان و انجام یک نوسازی جامع سکونتگاه های آنها.

تصویر

جامعه سای بابا ساهی

تصویر

جامعه سای بابا ساهی در حین ساخت مسکن

تصویر

سای بابا ساحی پس از ساخت

به عنوان بخشی از بخش مسکن مأموریت، مالکیت حقوق زمین به زاغه نشینان این امکان را می دهد که از حمایت های ارائه شده تحت طرح مسکن مقرون به صرفه دولت مرکزی نیز بهره مند شوند – و خانه های پوکا بسازند.

اگرچه ماموریت جاگا به عنوان یک طرح توانمندسازی محله های فقیر نشین تلقی می شود و مستقیماً با استراتژی تطبیق طوفان اودیشا مرتبط نیست، واضح است که به عنوان بخشی از یک سیستم مرتبه بالاتر، با کاهش تأثیر طوفان ها بر برخی از آسیب پذیرترین افرادی که در امتداد ساحل زندگی و کار می کنند، به ایجاد یک حلقه بازخورد منفی کمک می کند.

طبیعت همچنان دوست دارد یک تانگوی طوفانی برقصد. اما با گنجاندن هنر مدیریت سیستم های پیچیده در استراتژی های سازگاری با آب و هوا، ممکن است بتوانیم آن را در یک والس آهسته کاهش دهیم.

اطلاعات بیشتر در مورد افسانه های داده

ما از آنتارین چاکرابارتی دعوت کردیم تا در این مجموعه وبلاگ مشارکت کند و تجربیات خود را در کار در ماموریت جاگا، برنامه جاه طلبانه نوسازی زاغه نشین اودیشا، بازتاب دهد. علاقه خاص او این است که تا چه حد این مورد توسط GIS ارائه شده است یا خیر.

• بخش اول Data Tales به بررسی تولید، مالکیت و استفاده از داده های GIS در قلب برنامه نوسازی محله های فقیر نشین یا اغلب عدم استفاده می پردازد.
• Tales of Data، قسمت دوم، آنچه را که نویسنده هنگام جستجوی داده های مرتبط کشف کرده است، گزارش می کند. علیرغم اینکه مقامات دولتی به او گفته بودند که چنین داده ای وجود ندارد، او منابع وسیعی را کشف کرد که مورد استفاده قرار نمی گرفتند
• داستان های داده قسمت سوم قدرت تکنولوژیکی (غیر منتظره) فقرای شهری را آشکار کرد
• بخش چهارم داستان‌های داده نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با هنجار ساختن جمع‌آوری داده‌های مبتنی بر جامعه، کمبود داده‌های مرتبط یا دقیق در مورد خطر آب و هوا و انعطاف‌پذیری زاغه‌ها را برطرف کرد.
• داستان های داده قسمت پنجم این سوال را مطرح کرد که آیا روش های پر زرق و برق و اغلب غیرضروری که ما از رایانه ها استفاده می کنیم، حواس را از عملکرد اصلی آنها یعنی احیای کارهای خسته کننده و تکراری منحرف کرده است.
• Data Tales، قسمت ششم، به طرح موفق نوسازی محله فقیر نشین در اودیشا، هند پرداخته و طیف متنوعی از مؤسسات مالک زمین و پیچیدگی های به دست آوردن مالکیت برای ساکنان آنها را تحلیل می کند.
• Data Tales، قسمت هفتم، توضیح می‌دهد که چگونه کشف پیچیدگی سیستم‌های شهری می‌تواند راهی به سوی راه‌حل‌های ساده ارائه دهد – اما برای جلوگیری از عواقب ناخواسته، مراقبت لازم است.

درباره نویسنده

آنتارین چاکرابارتی یک برنامه ریز شهری و منطقه ای است که به عنوان مشاور در واحد مقاومت شهری و تغییر اقلیم در شورای روابط اقتصادی بین المللی هند در دهلی کار می کند.