به گزارش خبرآنلاین به نقل از همشهری، حدود ۴۰ درصد سوخت گیری از طریق کارت های اضطراری جایگاه ها انجام می شود و قرار است با اجرای طرح شناسایی کارت های اضطراری، این خلأ اطلاعاتی برطرف شود و این امر سوء استفاده از بنزین یارانه ای را دشوارتر می کند.
کارت رایگان زیر میکروسکوپ
در طرح جدید متقاضی استفاده از کارت اضطراری با کارت بانکی شخصی وی احراز هویت می شود و تراکنش سوخت گیری را می توان به مصرف کننده نسبت داد. به این ترتیب کارت اورژانس همچنان می تواند پاسخگوی نیاز رانندگانی باشد که قادر به استفاده از کارت سوخت شخصی نیستند، اما استفاده از آن دیگر مانند گذشته ردپای مشخصی نخواهد داشت. اهمیت این تغییر زمانی آشکارتر می شود که بدانیم کارت های رایگان به دلیل در دسترس بودن در جایگاه ها، امکان برداشت سوخت بدون اتکا به کارت مخصوص خودرو را فراهم می کردند. در چنین شرایطی رصد الگوهای مصرفی تکراری و غیرعادی و تشخیص اینکه آیا سوخت دریافتی در مسیر مصرف واقعی قرار دارد یا از شبکه رسمی توزیع خارج شده است، نیازمند اطلاعات دقیق تری است. این موضوع به ویژه در استان های مرزی قابل توجه است. مناطقی که اختلاف قیمت سوخت با کشورهای همسایه می تواند انگیزه قاچاق را افزایش دهد. هرچه امکان مصرف سوخت بدون شناسایی مصرف کننده بیشتر باشد، نظارت بر بخشی از تقاضا دشوارتر خواهد بود. شناسایی تراکنش ها می تواند این مسیر را محدود کرده و به شناسایی الگوهای مشکوک کمک کند.
اصلاح در چارچوب قانون
شناسایی سوخت گیری در راستای الزامات برنامه پیشرفت هفتم و طرح جامع تامین و تخصیص حامل های انرژی شبکه حمل و نقل است. همچنین قانون بودجه سال ۱۴۰۳ وزارت نفت را موظف کرد ساز و کاری را فراهم کند تا حداقل ۹۵ درصد خودروهای بنزینی و گازسوز از کارت سوخت مخصوص خودرو استفاده کنند. بلکه گامی برای به دست آوردن اطلاعات دقیق تر است. این اطلاعات می تواند در شناسایی برداشت های غیرعادی و سازماندهی تقاضا برای گروه هایی مانند پلت فرم های اینترنتی و وسایل نقلیه اضطراری استفاده شود.
الزامات موفقیت طرح مبارزه با قاچاق
کسانی که از طرح جدید کارت سوخت اضطراری انتقاد می کنند عمدتاً بر ماهیت زمان بر بودن تأیید هویت متقاضی سوخت تمرکز می کنند. بدیهی است که این احراز هویت نباید به فرآیندی زمان بر یا افزایش صف ایستگاه ها در ساعات اوج مصرف تبدیل شود. دسترسی پایدار به سیستم، اطلاع رسانی واضح و پیش بینی راه حل جایگزین در زمان بروز اختلال از الزاماتی است که باید همزمان با اجرای طرح مورد توجه قرار گیرد. در نهایت، کارت اضطراری باید وسیله ای برای خدمت به مصرف کننده واقعی باقی بماند، نه یک روش کم نظارت برای جمع آوری سوخت. اگر شناسایی تراکنش ها منجر به کاهش تخلفات، شفافیت بیشتر و بهبود خدمات جایگاه ها شود، این اصلاح می تواند هم به نفع مردم باشد و هم به حفظ منابع عمومی کمک کند و البته ذینفعان قاچاق سوخت را برای نابودی این طرح مصمم تر کند.
آیا مزایای کارت آزاد زیر سوال می رود؟
روایاتی درباره سود مالی برخی جایگاه ها از مدیریت و تامین سوخت با کارت آزاد به ویژه در مناطق مرزی مطرح شده است. با این حال، بدون دسترسی به اسناد مالی و نتایج بازرسی، نمی توان در مورد میزان این مزایا یا تعمیم آنها به همه مکان ها قضاوت کرد. آنچه واضح است این است که در سیستم قبلی خلاء نظارتی وجود داشت. شکافی که امکان بررسی دقیق نحوه استفاده از کارت های اضطراری را محدود می کرد. با اجرای طرح جدید، امکان نظارت بهتر بر تراکنش ها و کاهش دامنه استفاده خارج از چارچوب تعیین شده وجود دارد. طبیعتاً هر تغییری که امکان مصرف سوخت بدون شناسایی را محدود کند ممکن است با انتقاد مواجه شود. با این حال، نسبت دادن اعتراض به قاچاقچیان یا ذینفعان بالقوه، بدون شواهد ملموس، نمی تواند مبنای قضاوت باشد.
۱۷۳۰۲
