سام لمبورن مربی دونده برایتون پس از ۴۰ سال بازنشسته شد

سم لمبورن گفت که آماده است پس از چهار دهه خدمت در جامعه دونده برایتون اند هوو در The Jog Shop در خیابان جورج، کمپ تاون، زمام امور را تحویل دهد.

مربی باشگاه ورزشی برایتون اند هوو به نسل‌های دونده، از مبتدی تا ورزشکارانی که به دنبال بهترین‌های شخصی هستند، کمک کرده است.

او همچنین برای چندین دهه برای باشگاه دوید و بهترین رکورد شخصی ماراتن را با ۲ ساعت و ۱۸ دقیقه ثبت کرد.

مسابقات او را به سراسر جهان از چین و کوالالامپور تا اروپا و آمریکا برده است.

آقای لامبورن ۵۵ سال پیش پس از نارضایتی از شغل اداری شروع به کار کرد.

سام پس از ۴۰ سال از مربیگری بازنشسته می شود

او در مدرسه دوومیدانی دویده بود اما تنها پس از احساس گیر افتادن در کارش به ورزش بازگشت.

آقای لامبورن گفت: “من یک شغل اداری احمقانه پیدا کردم، وحشتناک – از آن متنفر بودم و کاملاً ایستا بودم.”

او قبل از ملاقات با روی تیلور، یکی از اعضای باشگاه، که او را به جلسه سه شنبه شب دعوت کرد، از آپارتمان خود در برایتون شروع به دویدن کرد.

آقای لامبورن گفت: «بنابراین من پایین رفتم و خوب کار کردم.

من به گروه های مطالعه پیوستم و هرگز به عقب نگاه نکردم.»

او قبل از اینکه متوجه شود مسابقات طولانی‌تر برای او مناسب‌تر است، با پیست و کراس کانتری شروع به کار کرد.

آقای لامبورن گفت: «وقتی در ماراتن دویدم، احساس راحتی می‌کردم. بله، این کار آسان بود.”

او گفت که استقامتش به او اجازه می‌داد تا ده ماراتن در سال بدود و در عین حال تمرینات هفتگی سختی را پشت سر گذاشت.

او در اوج دوران حرفه ای خود گفت که حدود ۱۰۰ مایل در هفته می دود.

موفقیت او در ماراتن همچنین دعوت‌نامه‌هایی را به خارج از کشور به همراه داشت، گاهی اوقات فقط با چند روز اطلاع رسانی.

آقای لامبورن گفت: «فقط به دو روز اطلاع داشتم و حتماً آنجا بودم.

“من نیازی به آماده سازی یا ساختن نداشتم، زیرا کاملاً قادر به دویدن ۲۶ مایل با یک کلاه بودم.”

مصدومیت به دویدن رقابتی او پایان داد و او را به سمت مربیگری سوق داد.

او ابتدا مربی دوی ماراتن های ساسکس بود و سپس یک گروه مبتدی را در طول دوره رونق دویدن راه اندازی کرد.

آقای لامبورن می‌گوید: «تعداد زیادی دونده‌ها و افرادی بودند که شروع به کار می‌کردند، اما هیچ‌کس از آنها مراقبت نمی‌کرد – بنابراین من یک گروه را فقط برای مراقبت از مبتدیان تشکیل دادم».

او به مدت چهار دهه در جلسات باشگاهی مربیگری کرده و از طریق تمرینات منظم به پیشرفت دوندگان کمک کرده است.

پائولا و سام بیرون فروشگاه آهسته دویدن در برایتون ایستاده بودند

پائولا بلکلج، عضو باشگاه، گفت که توصیه آقای لامبورن به جای یک سبک سخت مربیگری، از تجربه ناشی شده است.

او گفت: او سرشار از نصیحت است.

خانم بلک‌لج گفت که آقای لامبورن و تونی مربی دیگر از مردم الهام می‌دادند که حتی در هوای بد در جلسات شرکت کنند.

او گفت: “اگر آنها بتوانند در زیر باران بایستند، من می توانم برگردم و فرار کنم.”

در اواسط دهه ۱۹۸۰، آقای لامبورن همچنین فروشگاه مستقل دویدن را در برایتون افتتاح کرد.

او در حالی که به دنبال یک کارگاه خیاطی بود، محل را پیدا کرد، اما تصمیم گرفت آن را به یک کارگاه تبدیل کند.

این کسب و کار سال گذشته چهلمین سالگرد خود را جشن گرفت و اگرچه آقای لامبورن همچنان درگیر آن است، اما از مدیریت روزمره عقب نشینی کرده است.

آقای لامبورن گفت که آماده است مربیگری را به اعضای جوان‌تر واگذار کند و زمان بیشتری را با نوه‌هایش بگذراند.

او گفت: خوشحالم که اکنون همه چیز را رها می کنم.

کار او تأثیر ماندگاری بر دوندگان سراسر شهر گذاشته است. خانم بلک‌لج گفت که بسیاری از اعضای سابق باشگاه هنوز جلسات، نصیحت‌ها و تشویق‌های او را به خاطر دارند.

آقای لامبورن گفت: “میدونی من خاطراتش رو دارم.”